Aman çocuk yapmayın

Mutsuz bir evlilik yaşıyorsanız ne olur çocuk yapmayın. Hayata sizinle adım atacak birinin daha mutsuz olmasına neden olmayın.
Güzin Abla, yazılarınızı sürekli takip ediyorum. Kimseyi eleştirmek haddim değil ama ben de bir anneyim ve bazı mektuplar karşısında sessiz kalamıyorum.
Geçtiğimiz günlerde sevgilisi tarafından terk edildiği için intiharı düşünen bir kadının bu tavrı karşısında isyan ettim. Acaba doğurduğu ve anne baba şefkatine ihtiyacı olan çocuklarını o anda hiç düşündü mü? Zaten düşünse emin ol intiharı aklına bile getirmezdi.
Bizim kadınlarımız devamlı doğuruyor ama iş sahip çıkmaya geldi mi ortada yoklar. Herkes zevkinde sefasında. Çocuk bak-ma yeteneğin yoksa doğurma kardeşim. Ablacığım bu kadar tepkili olmamın sebebi; benim annem de babamla çok tartışırdı, annem hiç mutlu değildi. Hep çok kaygılı ve ilgisizdi. Ben de bu yüzden çok mutsuz ve kaygılı bir çocukluk geçirdim. Bir çocuğa servet bırakacağınıza, mutlu bir çocukluk yaşatın bu her şeye bedeldir, inanın. Çünkü o zaman hayata 1-0 önde başlamış oluyorsunuz. Bir çocuğun her şeyden çok anne sevgisine ihtiyacı olduğunu unutmamalısınız.
Şimdi Allaha şükür bilinçli mutlu bir bireyim. Ama ben sıkıntılarımı okuyarak aştım. Herkes bunu başaramayabilir.
Ben şu anda üniversite mezunu sevgi dolu bir anneyim. Bu yüzden çocuklar konusunda çok hassasım. Mutsuz bir evlilik yaşıyorsanız ne olur çocuk yapmayın. Hayata sizinle adım atacak birinin daha mutsuz olmasına neden olmayın.
Bu kadınları anlamaya çalışıyorum, eşleriyle mutsuz olabilirler ama bir anne olarak sevgili uğruna intihar etmeyi düşünmek de ne oluyor? Bu kadar aciz olabilir misin? Sen bu dünyaya iki çocuk getirmişsin ve o çocuklardan ölene kadar sorumlusun.
Anne-babalar lütfen ya aşkı zamanında yaşayın ya da anne baba olunca duygularınıza gem vurmayı bilin. Önce evlatlarınızı düşünün. Onları büyütün, yuvadan uçurun, sonra ne yaparsanız yapın. İsterseniz ondan sonra hayatınızın aşkını arayın ama çocuklarınıza sahip çıkın, onlarla ilgilenin ya da hiç çocuk yapmayın.
Rumuz: Bir anne
Kendi çocukluğunda anne sevgisini yaşamamış bir kadın olarak duygularınızı çok güzel ifade etmişsiniz.
Şu sözünüze de sonsuza kadar katılıyorum. Eğer evliliğiniz mutsuzsa, beraberliğiniz iyi gitmiyorsa, sakın çocuk yapmayın.
Bir canlıya hayat verirken, onun tüm hayatından sorumlu olduğunuzu unutmayın. Özellikle de bir sevda uğruna çocuklarınızı bir kenara atmak sorumsuzluğun en büyüğüdür bence de.
Hayatımda biri varken gözüm başkalarına kayıyor
Sevgili Güzin Abla, ben 29 yaşında genç bir kadınım. Birkaç yıl öncesine kadar hayatımda biri vardı ancak ayrıldık. Doğruyu söylemek gerekirse, onunla birlikteyken gözüm hep başkalarına kayıyordu, kendime engel olamıyordum.
Şimdi ise kimseyi hayatımda istemiyorum. Duygularımı anlayamıyorum. Eğer birini hayatıma dahil edersem tekrar aynı şeyi yaparım diye korkuyorum. Sizce benim tedavi mi görmem lazım? Yardımınızı bekliyorum.